個人檔案เคารพ ให้เกรียติ์ และ ซ...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
29 April ทัดทานมีเธอเสมออยู่เคียงใจ รับรู้ รับฟัง ที่เป็นไป ยามมีปัญหา ยังอุ่นใจ ช่วยกันไขช่วยเป็นเช่นกำลัง ทำหนักให้เบา ยังมีรอยยิ้ม แต่ใจหมอง เหมือนดั่งของสำคัญต้องพรากไป ในใจมันค้าน สั่งดึงไว้ เพราะจุดหมายที่ไปด้วยจำเป็น เกินใจทัดทาน ยามที่เธอเดินลับตาไป ใจก็หายตามไป สิ่งที่เยือนคล้ายเป็นเพื่อนเก่า เข้ามาแทนโดยไม่ได้เชื้อเชิญ คือความเหงา ไม่ตั้งใจ ไม่ตั้งใจ ยังทัดทาน ทุกค่ำคืน ฝากกับความมืดไป กอดเธอไว้ อย่าให้ร้าวรอน บอกตะวันที่ทอแสงอ่อน จะร้อนหนาวเย็นห่วงเธอรักษาตัว ในใจหวิว ๆ ไม่เคยเป็น ทั้งที่เห็นผู้คนก็มากพอ นัยน์ตามีน้ำมาคลอๆ แล้วยังขอร้องเธอไม่ให้ไป เกินใจทัดทาน เคยแง่งอนผลัดและยอมง้อกัน สิ่งเหล่านั้นผูกพันมัดใจ จากกันไปเพื่อมาพบใหม่ ใจหายเพราะเป็นห่วงเธอ รักษาตัว ทุกค่ำคืน ฝากกับความมืดไป กอดเธอไว้ อย่าให้ร้าวรอน บอกตะวันที่ทอแสงอ่อน จะร้อนหนาวเย็นห่วงเธอ...รักษาตัว 25 April นี่แหละตัวตน
23 April WHAT AM Iเมื่อแรกเจอกับเธอก็ละเมอ ดั่งต้องมนต์
ก็เหมือนคนที่ถูกสะกดดวงใจ เอาไว้ไม่ให้ไปไหน เพ้อแต่เธอ นี่เธอช่วยหันมามองฉันทีนะคนดี ตอนนี้ใจก็ลอยหลุดไปแล้ว ถูกต้องมนต์
ก็เพราะคนอย่างเธอที่ฉันฝันหา ที่ฉันรอมานานแล้ว ยิ้มให้เธอ แล้วทำไมเธอจึงไม่ยิ้มๆคืนมา อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม) ที่ฉันมองๆเธอๆก็รู้ เธอรู้ดี
แต่เพราะมีบางสิ่งสะกดดวงใจ ให้ฉันต้องมองต่อไป ยิ้มให้เธอ ขอแค่เพียงหันมามองฉันทีได้ไหม อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น
ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม) อยากจะหยุดไว้ให้นานๆ ลบคนรอบด้านทิ้งไป
จะเก็บไว้ (เก็บเอาไว้) นานกว่านี้จะได้ไหม ชั่วโมงนึงที่ฉัน ได้พบกับเธอนั้นช่างสุขใจ อยู่ในชั่วโมงต้องมนต์ ชั่วโมงที่ใจไหวหวั่น ราวกับดอกไม้ได้ผลิบาน เป็นรักที่มีข้างใน มองเธออยู่นานรู้บ้างไหม แค่อยากให้เธอเข้าใจ ช่วงเวลานี้จะต้องหวั่นไหว สักเท่าไร (ฉันก็ยอม) ก้อนหินละเมอ มองไปไกลที่ดวงดาวสุดขอบฟ้าไกล...อยากจะไป...ไปให้ถึงครึ่งทางแสงเทอ...ดวงดาราเหมือนไม่มีวันจะพบเจอ...อยากให้เทอส่องแสงลงมาพื้นดิน
มองจันทราเมื่อเวลามันกลบแสงดาว.....กลัวทุกคราวเพราะว่าฉันนั้นคือก้อนหิน.....
กลัวดวงดาวไม่ทอแสงลงกระทบดิน.....และก้อนหินอย่างฉันคงไม่สวยงาม.....
 อยากให้ดาวดวงนั้น..รู้ว่า..เมื่อดาราส่งแสงฉันดูสดใส อยากให้ดาวดวงนั้นเข้าใจ..ขาดเทอไปตัวฉันคงหมดสิ้นกัน อยากให้ความทรงจำที่เทอให้ไว้.........ช่วยทอแสงประกายทุกวัน.........  เพราะเพียงความอบอุ่นจากเทอไม่นาน.........จะต่อเติมความสำคัญฉันได้ 0000000000000 0000000000000 00000000000000000 000000000000000000 0000000000000000000 00000000000000000000 000000000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000000000000000 000000000000000000000000000000000000000000 0000000000000000000000000000000000000000 000000000000000000000000000000000000 00000000000000000000000000000000 0000000000000000000000000000 000000000000000000000000 00000000000000000000 0000000000000000 000000000000 00000000 0000 00 |
|
|
