個人檔案เคารพ ให้เกรียติ์ และ ซ...相片部落格清單更多 工具 說明

部落格


21 September

ผู้ชาย ชอบ ความท้าทาย ไม่ใช่ ความง่ายดาย

การเดินบนหินทำให้เข้าใจว่าเรื่องหิน เรื่องไหนๆก็ผ่านไปได้ถ้าเราไม่กลัว 
 
การเจอปัญหาต่างๆที่ผ่านเข้ามาก็คล้ายกับการเดินผ่านเขาหินที่ขวางทางของเรา แต่ในขณะเดียวกันมันก็ทำให้เราได้หยุดพักทบทวน เหมือนเป็นจุดพักชมวิว..ที่รอเราตัดสินใจอีกที .. ภูเขาภูเขาหลายลูกเรายังข้ามมาได้ แล้วนี่แค่พายุ เราก็แค่หยุดรอให้พายุสงบ แล้วเราก็พร้อมที่จะวางแผนการเดินทางใหม่ เพื่อ หาทางที่สบายในการเดินทางต่อ ดีกว่าเดินถอยหลังกลับไปโดยไม่ได้ทำอะไรเลย
 
 
 
"ใช้ชีวิตให้คุ้ม"คือใช้ชีวิตไงให้พรุ่งนี้ตายก็ไม่เสียดาย...ไม่ใช่ ใช้ชีวิตยังไงให้พรุ่งนี้ไม่อยากเดินหรือก้าวต่อ"นั้นคือชีวิตที่ไม่ได้คิดอะไรเลย"
 
 
                                                    ความฝันต้องทำ จึงจะเกิด หากเดินหนีเท่ากับถอยหลัง
 
 
17 September

คุณขอมาเราจัดให้(พี่น้อง)

Don't leave me in all this pain อย่าปล่อยให้ชั้นอยู่ในความเจ็บปวด
Don't leave me out in the rain อย่าปล่อยให้ชั้นต้องเผชิญอยู่กับความทุข์ระทม
Come back and bring back my smile โปรดนำรอยยิ้มกลับมาสู่ชั้นเหมือนก่อน
Come and take these tears away กลับมาซับน้ำตาให้หายไปที
I need your arms to hold me now อยากให้คุณมาโอบกอดชั้นไว้
The nights are so unkind ในค่ำคืนที่แสนโหดร้าย
Bring back those nights when I held you beside me ทุกคืนนั้นที่คุณโอบกอดชั้น อยากให้มันหวนกลับมา

Un-break my heart อย่าทำให้ใจชั้นต้องแตกสลาย
Say you'll love me again
พูดอีกครั้งได้มั้ยว่าจะกลับมารักกันใหม่
Undo this hurt you caused เพื่อลบล้างความเจ็บปวดใจที่คุณทำ
When you walked out the door เมื่อเธอเดินไปจากหัวใจชั้น
And walked outta my life และออกไปจากชีวิตชั้น
Un-cry these tears ห้ามตัวเองไม่ให้น้ำตามันไหล
I cried so many nights แต่ชั้นก็ขี้แงทุกคืนไป
Un-break my heart อย่าทำร้ายใจชั้นอีกเลย
My heart ที่รักกกกกกกกกก~

Take back that sad word good-bye เอาคำร่ำลานั้นกลับไปสะ
Bring back the joy to my life แล้วนำความสุขในชีวิตชั้นกลับคืนมา
Don't leave me here with these tears อย่าทิ้งชั้นไว้ตรงนี้ด้วยรอยน้ำตา
Come and kiss this pain away กลับมาและจูจุ๊บความเจ็บรวดร้าวให้หายไป
I can't forget the day you left ชั้นไม่สามารถลืมวันที่เธอทิ้งชั้นไปได้
Time is so unkind เวลาช่างไม่ปราณีกันบ้างเลย
And life is so cruel without you here beside me และชีวิตช่างน่ากัวมั๊กมาก ถ้าขาดเธออยู่ใกล้ชิดชั้น

Don't leave me in all this pain อย่าปล่อยให้ชั้นจมอยู่ในความเจ็บปวด
Don't leave me out in the rain อย่าทิ้งให้ชั้นอยู่กับความทุกข์ระทม
Bring back the nights when I held you beside me ทุกค่ำคืนที่มีคุณโอบกอดชั้น ชั้นอยากให้มันหวนกลับมา

Un-break my heart อย่าทำให้ชั้นหัวใจแตกสลาย
Come back and say you love me โปรดกลับมาบอกว่าคุณรักชั้น
Un-break my heart อย่าทำร้ายจิตใจกันเลย
Sweet darlin' หวานใจของช้านนนนน
Without you I just can't go on เพราะเมื่อขาดคุณไปชั้นก็ไม่อาจจะทนอยู่ได้
Can't go on อยู่ต่อไปไม่ไหวแว้วววววววววว
 
7 September

คนที่เคยรู้จัก

ฉันเคยคิดว่าฉันรู้จักเธอดี
 
เมื่อก่อนเราใช้คำว่า ม่อน กะ ขวัญ แล้วก็ เจษฎา กะ ศยา จนกลายมาเป็น คนดีของกันและกัน จนเรียกว่า ฉัน กะ เธอ และท้ายที่สุดเป็น เรา เป็นที่รัก แต่ทุกวันนี้คงได้แค่ "เคย" 
 
เราเคยเป็นคู่ซี้ที่แค่มองตาก็เข้าใจ
เราเคยเป็นคู่ที่สามารถเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดกัน
เราเคยคุยกันที่เรื่อง
เราเคยมีเหตุผลให้กันตลอดเวลา
เราเคยกินไอ้ติมถ้วยเดียวกัน
เราเคยเป็นคู่ที่หวาน
เราเคยเชื่อใจกัน
เราเคยเป็นคู่ที่ไม่ปิดบังกัน
เราเคยรู้เรื่องของกันและกันทุกๆเรื่อง

เราเคยคู่เคียงกัน
เราเคยไว้ใจกัน
เราเคยไปไหนมาไหนด้วยกัน
เราเคยฟังกันและกัน
เราเคยแคร์กัน
เราเคยรู้ความรู้สึกของกันและกัน
เราเคยใช้คำว่าเรา
เราเคยช่วยกันคิดแก้ปัญหา
เราเคยแกะกุ้งและปลาให้กันกิน
เราเคยปรึกษากันในทุกๆเรื่อง
เราเคยโดดเรียนด้วยกัน
เราเคยช่วยเหลือกันตลอดเวลา
เราเคยมีกันและกันอยู่ในใจ
เราเคยถูกเรียกว่าแฟนกัน
เราเคยเรียกกันและกันว่าที่รัก
เราเคยมีความรู้สึกดีๆให้กัน
เราเคยเข้าใจกัน
และที่สำคัญที่สุดเราเคยรักกัน
 
 
แต่ตอนนี้ สิ่งที่เราเคยทำด้วยกันมันไม่มีค่าที่จะหยุดยั้งเธอเลยใช่ไหม สิ่งที่เธอเคยพูดหรือเคยบอกมันเป็นเพียงลมปากหรือสัจจะวาจา เธอคงลืมไปแล้วใช่ไหมกับคำมั่นที่เราให้กัน แต่จงจำไว้เถอะว่าฉันจำได้ทุกคำและยังทำตามคำสัญญาเสมอ
    เธอคิดอะไรอยู่ก่อนส่งSMSตอน06/09/50  8:22  pm ฉันอยากรู้ เธอคิดไหมว่าฉันจะรู้สึกยังไงเธอแคร์ไหม เราเคยปรึกษากันแต่เรื่องนี้ทำไมเธอไม่เคยปรึกษาฉันเลย ฉันจำประโยคที่เธอพูดได้นะที่ธนาคาร "เหมือนเดิม เจษทนนะ สู้ๆ" ฉันเชื่อมาตลอด เธอเห็นฉันเป็นอะไร
    สิ่งที่ฉันผิดหวังที่สุด ฉันปกป้อง และ ทำให้เธอดูดีที่สุด แต่สิ่งที่เธอทำให้ฉัน เธอไม่เคยปกป้องฉันเลย ถ้าเธอจะปกป้องฉันเธอคงไม่ปล่อยให้แม่เธอเข้าใจฉันผิด เธอคงอธิบายว่าทำไมฉันถึงทำและเป็นเช่นนั้น เธอทำให้ฉันเป็นคนไม่ดีในสายตาของแม่เธอ ทั้งที่ฉันทำเพื่ออะไรเธอรู้ดี ฉันไม่อยากให้เธอยอมใคร ไม่อยากให้เธอดูไม่ดีในสายตาคนอื่น เธอเป็นคนที่มีศักศรีเหมือนพวกเขาไม่เห็นที่เธอต้องไปยอมเขาเลย แต่เอาเถอะตอนนี้ฉันคงไม่มีสิทธิ์ในตัวเธอ ฉันขอให้เธอเห็นแก่ศักศรีของตัวเองบ้างมีความคิดที่เป็นของตัวเองบ้าง และอีกอย่างที่ฉันจะขอ ช่วยแก้ตราบาปที่แม่เธอเข้าใจฉันให้ฉันด้วย
 
 
     ฉันให้อภัยเธอในทุกๆเรื่องและฉันจะรอและยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง หากวันใดที่เธอพลาดหรือเสียใจให้โทรหาฉันเป็นคนแรกฉันไม่เคยไม่รับสายเธอ ฉันจะอยู่ข้างเธอและช่วยเธอเสมอ ถึงเธอจะไม่เคยมองเห็นหรือไม่เคยเห็นค่าฉันเลยก็ตาม
 
                               ก็รักไปแล้วนี่หว่า จะให้ทำไง ก็ต้องรักต่อไป 555+
 
6 September

เรามีเรา

แต่ก่อนแต่ไรไม่เคยอุ่นใจ
โดดเดี่ยวเดียวดายข้างกายไม่มีใครสักคน
ผ่าทางชีวิตทุกข์ภัยผจญ
ฝ่าลมและฝนก็โดยลำพัง
แต่มาวันนี้คลุกคลีกับเธอ
อยู่เคียงข้างเธอแล้วทำให้ใจมีพลัง
จะเดินต่อไปไม่เดินหยุดยั้ง
หากเดินพลาดพลั้ง ฉันยังมีเธอ
 เราสองเคยผ่านชีวิตโดดเดี่ยว
สองเราเคยเหนื่อยและท้อเต็มที
หนทางยังอยู่แสนไกลจากวันนี้
เพียงเรามีเรา หากจะเดินไปทางใด ไม่หวั่น
จับมือกันเดินด้วยใจอดทน
หากใครสักคนล้มลงฉุดมือกันขึ้นไป
จะฝ่าประจันต์ทุกข์อันตราย
กอดคอกันไปไม่กลัวภัยพาล

 
เราสองเคยผ่านชีวิตโดดเดี่ยว
สองเราเคยเหนื่อยและท้อเต็มที
หนทางยังอยู่แสนไกลจากวันนี้
เพียงเรามีเรา หากจะเดินไปทางใด ไม่หวั่น
จับมือกันเดินด้วยใจอดทน
หากใครสักคนล้มลงฉุดมือกันขึ้นไป
จะฝ่าประจันต์ทุกข์อันตราย
กอดคอกันไปไม่กลัวภัยพาล
จับมือกันไปไม่กลัวภัยพาล
กอดคอกันไปไม่กลัวภัยพาล..

อ่านเนื้อแล้วความหมายมันดีมันน่าจะเหมาะกับเราในช่วงนี้นะยังเหมือนเดิมเป็นคนดีของเธอเสมอ
5 September

เส้นทางที่คนเราเดิน

ในเส้นทางที่เดินมันไม่ได้เป็นพื้นเรียบ มันอาจมีกรวดหินมันอาจขุรขระ เป็นหลุมเป็นบ่อบ้าง แต่มันอยู่ที่เราเลือกเดิน ว่าจะเดินไปข้างหน้าอย่างไร เราจะหลบ หรือเราจะลุย แต่ถ้าคิดจะหลบต้องหลบอย่างฉลาด หรือถ้าคิดจะลุยต้องก็ต้องลุยแบบเจ็บตัวน้อยที่สุด หรือไม่เจ็บตัวเลย 
 
 
เธอกับฉันเราจะเลือกแบบไหน
3 September

ใครเป็นคนก่อ

มันเกิดไรขึ้น?
 มันเป็นแบบนี้ได้ไง ?
     คงไม่ใช่แค่กลับดึกแน่ หากแต่ใครมันจะใส่ดอกไม่จันทร์ให้เราแต่ไม่เป็นไรเหตุมันเกิดเพราะมีคนก่อ แต่ถ้าคนที่มันก่อมันไม่หยุยให้มันระวังไว้ ทำอะไรอย่าคิดว่าคนอื่นไม่รู้หรือตามไม่ทัน ครั้งนี้คุณทำผมแสบแล้วคุณคอยดูผมทำบ้าง ถ้าเป็นมิตรกันไม่ได้ ก็เป็นศัตรูกันให้ตายกันไปข้างหนึ่งเลย
     แต่คุณจงรู้ไว้เถอะว่าสิ่งที่คุณทำมันไม่ได้ทำให้เรารักกันน้อยลงเลยมันกลับทำให้เราเป็นกำลังให้กันและกัน มันทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้น มันทำให้เราเห็นใจกันมากขึ้น
 
กูอยากขอบคุณมึง แต่!สิ่งที่มึงทำระวะงไว้อย่าล้มหรือเซนะมึงกูจะเอาให้จมเลย